Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία

Ηχογράφηση από την αρτοκλασία κατά την εορτή του Αγίου Αποστόλου Ματθαίου στο ομώνυμο χωριό της Κέρκυρας το έτος 1983. Ψάλλει ο μακαριστός πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Σουρβίνος.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ : Μια εορτή γεμάτη παλιές αξέχαστες αναμνήσεις Κερκυραϊκής ψαλτικής !

        Κυριακή των  Αγίων Πάντων αύριο και στο ευλογημένο νησί μας οι Άγιοι τιμώνται με περικαλλείς Ναούς σε πολλές περιοχές. Στην πόλη, πίσω από την πλατεία της Σπιανάδας, βρίσκεται ο ιστορικός Ιερός Ναός της Υ.Θ. Βλαχερνών και των Αγίων Πάντων που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν και ο τελευταίος Ναός στην πόλη που σε όλες τις Ακολουθίες έψαλαν την Κερκυραϊκή ψαλτική.

     Κάθε  χρόνο στην πανήγυρη του Ναού, η παιδική ψαλτική συντροφιά, που είχε τότε δημιουργήσει ο μακαριστός π. Κώστας Σουρβίνος στον Άη Βασίλη, έψαλε στον πανηγυρικό Εσπερινό στο δεξιό αναλόγιο ενώ στο αριστερό έψαλαν οι ψάλτες του Ναού, με πρώτο τον αείμνηστο μουσικοδιδάσκαλο Νικόλαο Δολιανίτη.

Για τη συμμετοχή μας στον πανηγυρικό Εσπερινό  κάναμε αρκετές πρόβες στο Ναό μας, στον Άη Βασίλη, με "τελική πρόβα" το δικό μας Εσπερινό, πριν πάμε στους Αγίους Πάντες.  

Πέρυσι, τέτοια μέρα παρουσιάσαμε ένα βίντεο με ένα ηχητικό ντοκουμέντο από τον πανηγυρικό Εσπερινό του 1994 το οποίο μπορείτε να δείτε εδώ: http://kerkiraikipsaltiki.blogspot.gr/2012/06/blog-post_09.html 

Εφέτος, επιλέξαμε να παρουσιάσουμε ένα άλλο ηχητικό ντοκουμέντο. Αυτή τη φορά πρόκειται για ηχογράφηση από τον Εσπερινό της εορτής το 1992 στο Ναό του Αγίου Βασιλείου, την "τελική πρόβα" της (τότε) ψαλτικής  μας συντροφιάς, όπως προαναφέραμε.

Παρακολουθείστε το:

Οι Άγιοι Πάντες βοήθειά μας !

Πεντηκοστήν εορτάζομεν...

      Παρακολουθείστε εδώ ένα απόσπασμα από τον Εσπερινό της Πεντηκοστής του 1996 στον Ι.Ν. Αγ. Βασιλείου πόλεως. Ψάλλει χορωδιακό σύνολο από φοιτητές του τμήματος Μουσικών σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, υπό τον αείμνηστο καθηγητή Μάριο Μαυροειδή. 

         Η συμμετοχή του συνόλου αυτού στον Εσπερινό είναι μέρος της τότε προσπάθειας για την καταγραφή και διάσωση της Κερκυραϊκής μας ψαλτικής. Η προσπάθεια αυτή, που είχε γίνει από τον μακαριστό παπα-Κώστα Σουρβίνο και τον αείμνηστο καθηγητή, δυστυχώς δεν ολοκληρώθηκε λόγω θανάτου του καθηγητή.

Λίγα λόγια για την Κερκυραϊκή ψαλτική

(κείμενο από το βιβλίο "ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΗ ΨΑΛΤΙΚΗ - 

όπως την έψαλαν οι παλαιοί Κερκυραίοι ψαλτάδες")

 

       Τα τελευταία χρόνια,  η  Κερκυραϊκή Ψαλτική (τα ΄΄Ντόπια΄΄  όπως χαρακτηριστικά λέμε στην Κέρκυρα), ως μέρος της ευρύτερης Επτανησιακής Εκκλησιαστικής μουσικής παράδοσης, αποτέλεσε αντικείμενο επιστημονικής μελέτης και έρευνας πολλών μουσικολόγων ερευνητών.  

    Ο καθηγητής Βυζαντινής μουσικής Ιωάννης Αρβανίτης, στην εργασία του με τίτλο ΄΄Η Βυζαντινή Εκκλησιαστική παράδοση στη Μεταβυζαντινή Κέρκυρα΄΄*, αναφέρεται εκτεταμένα στην ύπαρξη, στο Επισκοπείο (Δεσποτικό) της Κέρκυρας, μιας ελαιογραφίας έργο του ΙΗ΄αιώνα, στην οποία απεικονίζεται ο Ιερέας Θεόδωρος Κιγάλας να κρατά στο αριστερό χέρι ένα δισέλιδο χειρόγραφο εκκλησιαστικού μέλους, που το καφέ μελάνι στην γραφή των σημαδόφωνων (μουσικών χαρακτήρων) αλλά και οι μεταξύ τους συνδυασμοί παραπέμπουν σε Κρητικά μουσικά χειρόγραφα, αποδεικνύοντας έτσι την επίδραση του λεγόμενου ΄΄Κρητικού Εκκλησιαστικού μουσικού ιδιώματος΄΄ στην Εκκλησιαστική μουσική της Επτανήσου.  Πρόσφατα μάλιστα βρέθηκε στην βιβλιοθήκη της Ιεράς Μονής Υ.Θ. Πλατυτέρας Κέρκυρας ένα σημαντικό μουσικό χειρόγραφο** του 17^ου αιώνα, ιδίας γραφής και ύφους, το οποίο ήταν για ένα διάστημα στην κατοχή του Ιερέα Θεόδωρου Κιγάλα. 

    Ο μουσικολόγος και συνθέτης Σωτήριος Δεσπότης στην πολύ σημαντική μελέτη του με τίτλο ΄΄Η παραδοσιακή Κερκυραϊκή ψαλτική τέχνη΄΄*** αναφέρει πως η Κερκυραϊκή ψαλτική έχει τις ρίζες της τόσο στη Βυζαντινή μουσική παράδοση όσο και στην Κρητική Εκκλησιαστική μουσική. Το ιδιάζον δε οκτώηχο σύστημα με τις μελωδικές του γραμμές, η έλλειψη οργανικής συνοδείας, η ερμηνεία της μόνο από ανδρικές φωνές, η δυνατότητα μονοφωνικής ερμηνείας της καθώς και όλα τα υπόλοιπα μορφολογικά της χαρακτηριστικά, τοποθετούν την ψαλτική αυτή παράδοση σε μια ιδιαιτέρως σημαντική θέση σ’ αυτό που χαρακτηρίζουμε ΄΄Ελληνική ψαλτική τέχνη΄΄. 

      Η Ψαλτική αυτή παράδοση ήταν για πολλά χρόνια το μόνο μουσικό ιδίωμα ψαλτικής στις Εκκλησίες της Κέρκυρας. Όμως, από τις αρχές του 20^ου αιώνα άρχισε σταδιακά να παραχωρεί τη θέση της στη Βυζαντινή (κατά Σακελλαρίδη κυρίως) μουσική και σήμερα ψάλλετε σε ελάχιστους Ναούς, κυρίως στα χωριά του νησιού. Επιβάλλεται εδώ  να γίνει αναφορά στους ανθρώπους, γνωστούς ή άγνωστους, που έψαλλαν την Κερκυραϊκή ψαλτική κατά τις τελευταίες δεκαετίες και που χάρη σ’  αυτούς έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Ενδεικτικά αναφέρονται οι μακαριστοί  ιερείς π. Νικόλαος Κουρτελέσης, π. Ευστάθιος Παγιατάκης, π. Γεώργιος Σπίνουλας,  π. Μάριος Δαπέργολας, π. Γεώργιος Μαξιμιλιανός, π. Ιωάννης Σκιαδόπουλος, ο λόγιος π. Αθανάσιος Τσίτσας, όπως και οι αείμνηστοι ιεροψάλτες Θεόδωρος Μωραΐτης, ο ιατρός Νικόλαος Καρύδης, ο μουσικοδιδάσκαλος Νικόλαος Δολιανίτης και πλήθος άλλων. 

      Τα τελευταία χρόνια ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια καταγραφής και διάσωσής της από τον μακαριστό πρωτοπρεσβύτερο π. Κωνσταντίνο Σουρβίνο. Ο π. Κωνσταντίνος  υπήρξε άριστος γνώστης της Κερκυραϊκής ψαλτικής και χάρις κυρίως στις δικές του προσπάθειες κρατήθηκε ζωντανή αυτή η παράδοσή μας κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.  Εκτός του ότι τη δίδαξε και τη μεταλαμπάδευσε σε αρκετούς λάτρεις της, την κατέγραψε καταρχήν ηχητικά σε κασέτες μαγνητοφώνου  και εν συνεχεία μέρος της χειρόγραφα με νότες, σε συνεργασία με τον αείμνηστο επίκουρο καθηγητή Εθνομουσικολογίας, του τμήματος Μουσικών σπουδών του Ιονίου πανεπιστημίου, Μάριο Μαυροειδή. Δυστυχώς, ο προ ετών αιφνίδιος θάνατος του δεύτερου δεν επέτρεψε την ολοκλήρωση και την δημοσίευση της εργασίας αυτής. 

     Τελειώνοντας, θα ήθελα να σημειώσω ότι η διάσωση και η ανάδειξη της Κερκυραϊκής μας ψαλτικής αποτελεί καθήκον όλων όσων αγαπάμε τον τόπο μας και σεβόμαστε τις παραδόσεις του αλλά και τους προπάτορές μας που αποκομμένοι για πολλούς αιώνες από τον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο και ευρισκόμενοι κάτω από ΄΄αλλόδοξες΄΄ επιρροές, χωρίς να επηρεασθούν από αυτές, κατάφεραν να διατηρήσουν και να διασώσουν τη δική τους ψαλτική για να υμνήσουν τον Θεό, την Παναγία, τον Άγιό μας και όλους τους Αγίους. 

                                                                                                                                                                                                                          Π.Χ.

 

*  Η εργασία αυτή  παρουσιάστηκε, από τον ίδιο τον καθηγητή, σε συνέδριο για την Ιστορία της Επτανησιακής μουσικής (Κεφαλλονιά – Οκτώβριος 1995) και δημοσιεύτηκε αργότερα (2000)  στο βιβλίο  με τα πρακτικά του συνεδρίου. Στο συνέδριο αυτό είχε λάβει μέρος και ο π. Κωνσταντίνος μαζί με τον επίκουρο καθηγητή Εθνομουσικολογίας, του Ιονίου Πανεπιστημίου, Μάριο Μαυροειδή.

**   Το μουσικό αυτό χειρόγραφο παρουσιάζεται στο βιβλίο που πρόσφατα κυκλοφόρησε, από τους Σπύρο Καρύδη και Παναγιώτα Τζιβάρα, με τίτλο ΄΄Το τενόρε της ψαλιμουδίας΄΄ .

***    Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΄΄Γρηγόριος Παλαμάς΄΄ (τεύχος 812 & 815 – Θεσσαλονίκη 2006). Ο Σωτ. Δεσπότης υπήρξε φοιτητής του καθηγητή Μαυροειδή στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και μέσω αυτού γνώρισε  την Κερκυραϊκή ψαλτική και ασχολήθηκε μ’ αυτήν.

   

     

Η Kερκυραϊκή μας ψαλτική

άρθρο του μακαριστού  π. Κωνσταντίνου Σουρβίνου στο περιοδικό ΄΄ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ΄΄ της ομώνυμης Χριστιανικής Αδελφότητος  Κέρκυρας (Μάρτιος - Απρίλιος 2007  αρ. φύλλου 474- 475)

    Λέγοντας ΄΄Κερκυραϊκή Ψαλτική΄΄ εννοούμε το ξεχείλισμα της αγάπης και της ευγνωμοσύνης της Κερκυραϊκής ψυχής προς τον Πανάγαθο δωρεοδότη Θεό και τον προστάτη μας Άγιο Σπυρίδωνα.

      Το παγκοσμίως μοναδικό αυτό είδος ψαλτικής τέχνης μετεδόθη δια μέσου των γενεών από στόμα σε στόμα, με το αυτί, διότι δεν υπήρχαν γραμμένα με νότες τα ιερά τροπάρια και για πλέον από τρεις αιώνες καλλιεργήθηκε στην Κέρκυρα και άνθισε, διότι σε όλες τις Εκκλησίες του νησιού έψαλαν σ’ αυτό το ύφος, σ’ αυτόν τον παλμό.

      Οι Κερκυραίοι καλλίφωνοι ψάλτες με τους βοηθούς τους συνέπαιρναν και συγκινούσαν τους ευλαβείς Χριστιανούς, οι οποίοι σιγόψελναν και έτσι λαός και κλήρος έστελναν στον ουρανό σαν ευωδιαστό λιβάνι τις ουράνιες μελωδίες τους. Ο τρόπος αυτός της ψαλτικής είναι αυτός, που και σήμερα ακόμα ευτυχώς, ακούγεται στις τελετές και λιτανείες του Αγίου μας, όπως τον παραλάβαμε ανόθευτο από τους προγόνους μας Κερκυραίους ιεροψάλτες, και σε αρκετά χωριά. Ξεκίνησαν οι Κερκυραίοι να καλλιεργούν το είδος αυτό της εκκλησιαστικής μουσικής αφότου κάποιοι Κρήτες ιεροψάλτες, θέλοντας να αποφύγουν τον Τούρκο κατακτητή, έφτασαν πρόσφυγες στο νησί μας, μεταφέροντας εδώ το λεγόμενο  ΄΄Κρητικό ιδίωμα΄΄, ένα είδος πολυφωνικής Βυζαντινής μουσικής .

        Με βάση λοιπόν αυτά τα ακούσματα  και την Βυζαντινή μουσική, που έψαλλαν μέχρι τότε, οι Κερκυραίοι δημιούργησαν ένα καινούριο είδος πολυφωνικής μελωδικότατης και γλυκύτατης εκκλησιαστικής  μουσικής, βγαλμένη μέσα από τα βάθη της καλλιτεχνικής ψυχής τους.

      Οι περισσότεροι ασφαλώς θυμούνται τον μακαριστό Μητροπολίτη μας, τον Μεθόδιο, ο οποίος με την μελωδικότατη γλυκιά φωνή του απέδιδε θαυμάσια τους Κερκυραϊκούς ύμνους. Αλλά και ο Πολύκαρπος και ο Τιμόθεος οι διάδοχοί του, αγαπούσαν και εκτιμούσαν τον τοπικό αυτό μουσικό θησαυρό και σε κάθε ευκαιρία προσπαθούσαν να ψάλλουν όσο γνώριζαν είτε το ΄΄Φως Ιλαρόν΄΄, ή το ΄΄Κατευθυνθήτω΄΄ , είτε άλλα τροπάρια θαυμάσια στην ακοή.

      Αλλά και το σύνολο των Ιερέων γνώριζαν και έψαλλαν αυτές τις θαυμάσιες μελωδίες, με τις ωραίες Κερκυραϊκές φωνές τους, αλλά και οι ανιδιοτελείς Κερκυραίοι ψαλτάδες,  με τους πολλούς και αυτοσχέδιους βοηθούς τους, που πλαισίωναν τις εκκλησιαστικές μας χορωδίες.

     Τώρα στην Κέρκυρα,   ο Μητροπολίτης μας  κ. Νεκτάριος,  αν και μια ζωή έχει συνηθίσει άλλα ακούσματα, με αγάπη περισσή έχει αγκαλιάσει την προσπάθεια που γίνεται, για να περισώσουμε την ουράνια αυτή μουσική που αποτελεί την Εθνική Εκκλησιαστική κληρονομιά της Κέρκυρας.

        Την  μουσική μας αυτή  αγκάλιασαν μεγάλοι άνθρωποι, όπως ο Νικόλαος Μάντζαρος, ο οποίος έγραψε την ομώνυμη λειτουργία με βάση τα ακούσματα της εποχής, ο Αρίστος Μοναστηριώτης, ο οποίος με βάση το Κερκυραϊκό μοτίβο έγραψε θαυμάσιους εκκλησιαστικούς ύμνους και άλλοι πολλοί.

     Ο μακαριστός καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου Μάριος Μαυροειδής κατέγραψε σε Ευρωπαϊκή μουσική την παράκληση του Αγίου μας και την Οκτώηχο, αλλά και άλλες προσπάθειες έχουν γίνει ώστε να καταγραφεί όλος αυτός ο μουσικός θησαυρός. Εις τον Εσπερινό της Αγ. Βαρβάρας το 2005, χοροστατούσε μαζί με τον Μητροπολίτη μας, ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, ο οποίος εξεφράσθη με τα καλύτερα λόγια για την τοπική μας ψαλτική.

        Αλλά και ο Αρχιεπίσκοπός μας κ. Χριστόδουλος*, όταν πριν χρόνια χοροστατούσε στον Εσπερινό του Αγ. Σπυρίδωνος, που έψαλλε πολυμελής βυζαντινός χορός, ζήτησε από τον καλλίφωνο π. Κων/νο Τζαφέστα, εφημέριο του Μητροπολιτικού μας Ναού, να ψάλλει με τον Κερκυραϊκό τρόπο το Απολυτίκιο του Αγίου μας, γεγονός που γέμισε χαρά όλους τους προσευχομένους Κερκυραίους.

        Όμως  και  όταν  χοροστατούσε  στον  Εσπερινό  του  Αγίου μας  ο  νυν  Μητροπολίτης  μας,  και στον Εσπερινό της Αγίας Θεοδώρας και άρχισε να ψάλλει το τριπλό Κερκυραϊκό ΄΄Κύριε ελέησον΄΄, τότε όλοι μαζί ΄΄εν ενί στόματι΄΄ κληρικοί και λαϊκοί, γεμάτοι ιερό ενθουσιασμό και ιερή συγκίνηση, ψάλλαμε το ΄΄Κύριε ελέησον΄΄.

       Αλλά  και στον Ιερό Ναό που λειτουργώ, όταν στην Λειτουργία ψάλλω το Εισοδικόν**, όλος ο κόσμος συμμετέχει διότι μιλάει στην Κερκυραϊκή ψυχή η δική της ψαλτική.

      Είναι  πάρα  πολλά τα γράμματα που λαβαίνουμε απ’ όλον τον κόσμο που κυκλοφορεί το CD με την Κερκυραϊκή ψαλτική***, απ’ την Ακαδημία Αθηνών, τον Αρχιεπίσκοπο, Επισκόπους, κληρικούς και λαϊκούς οι οποίοι εκφράζουν τον θαυμασμό τους γι’ αυτή την σπάνια Ιερή ψαλμωδία.

       Εύχομαι να βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα αναδείξουν και θα αξιοποιήσουν τον μεγάλο αυτό θησαυρό.

*   To 2007 που γράφτηκε το άρθρο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών & πάσης Ελλάδος ήταν ο μακαριστός κυρός Χριστόδουλος

**    Ο π. Κώστας συνήθιζε να ψάλλει το Εισοδικό στα Κερκυραϊκά.  

***  Εδώ κάνει λόγο για τον ψηφιακό δίσκο Κερκυραϊκής ψαλτικής που  με δική του πρωτοβουλία,  σε συνεργασία με το φωνητικό σύνολο ΄΄τ’αργαστήρι΄΄, κυκλοφόρησε η Μητρόπολη  το 2000 και επανακυκλοφόρησε από την Χορωδία Κερκύρας το 2010.

Ετοίμασες τις βαλίτσες σου;

       

    Σήμερα, δύο ακριβώς χρόνια από την κοίμηση του μακαριστού πνευματικού μας πατέρα, πρωτοπρεσβύτερου Κωνσταντίνου Σουρβίνου, ως ελάχιστη απόδοση τιμής στη Σεβάσμια μνήμη του, επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε ένα κείμενο - κήρυγμά του με τίτλο: "Ετοίμασες τις βαλίτσες σου;", όπως αυτό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Απολύτρωση" της ομώνυμης Χριστιανικής αδελφότητας Κέρκυρας.   

      Διαβάστε το παρακάτω: 

   

     Από ταξίδια όλοι μας γνωρίζουμε, διότι άλλος λίγο άλλος πολύ ταξιδεύουμε για λίγες ή πολλές μέρες στη ζωή μας. Και όταν ταξιδεύουμε φροντίζουμε να ετοιμαστούμε από καιρό, να μη ξεχάσουμε τίποτε για το ταξίδι μας. Ετοιμάζουμε τις βαλίτσες μας και φροντίζουμε να μη ξεχάσουμε τίποτε απ’ έξω, από τα απαραίτητα.

     Όμως, ενώ για ένα ταξίδι που κρατάει λίγο καιρό, ίσως και μερικές μέρες, κάνουμε τόσες ετοιμασίες, όλοι μας ξεχνάμε το μεγάλο ταξίδι, το αιώνιο και χωρίς γυρισμό. Κανείς δεν πιστεύει ότι θα φύγει μια μέρα απ’ αυτόν τον κόσμο. Νομίζουμε ότι οι άλλοι φεύγουν, εμείς όμως δεν θέλουμε να το πιστέψουμε ότι δεν θα είμαστε παντοτινά σ’ αυτόν τον κόσμο. Νομίζουμε ότι έχουμε χρόνια ατελείωτα μπροστά μας. 

     Γι’ αυτό οι περισσότεροι από μας δεν κάνουμε καμιά απολύτως ετοιμασία, αλλά βλέπουμε μπροστά μας ένα μέλλον ατελείωτο. 

     Τρώμε, πίνουμε, δουλεύουμε, μαζεύουμε αγαθά και τα αποθηκεύουμε, λες και θα τα έχουμε για πάντα. 

     Ο  άνθρωπος μια ζωή τρέχει, αγωνίζεται, αποκτά και δεν σκέπτεται ποτέ το μέλλον. 

    Και δεν είναι σπάνιο, οι περισσότεροι μέσα σ’ αυτό το άγχος και την αγωνία, να φθάνουν στο τέλος της ζωής τους κι εκείνη την τελευταία ώρα, την τελευταία στιγμή, οι συγγενείς να τρέχουν αλαφιασμένοι να βρουν τον παπά για να αναπληρώσουν όσα δεν έχουν γίνει μια ζωή. 

     Τις  πιο πολλές φορές περιμένουν  ο άνθρωπός τους να φθάσει στα τελευταία του, να μη νοιώθει και να μη καταλαβαίνει τι γίνεται γύρω του, για να μη καταλάβει ότι θα πεθάνει. 

   Φυσικά αυτή την ώρα τίποτε δεν αλλάζει, τίποτε δεν βελτιώνεται και ο άνθρωπός μας φεύγει τελείως απροετοίμαστος, χωρίς μετάνοια, χωρίς εξομολόγηση, χωρίς τη Θεία Κοινωνία. 

    Ο Απ. Παύλος τονίζει ότι "απόκειται τοις ανθρώποις αποθανών και μετά τούτο κρίσις". Μ’ άλλα λόγια όλοι εμείς μια μέρα θα πεθάνουμε και θα ακολουθήσει για τον καθένα μας η κρίση του Θεού. 

     Το Ευαγγέλιο μας πληροφορεί ότι ο θάνατος έρχεται "ως κλέπτης εν νυκτί". Όπως έρχεται ο κλέφτης την ώρα που κανείς δεν το περιμένει, έτσι έρχεται και ο θάνατος στη ζωή μας. 

     Γι’ αυτό η Εκκλησία παρακαλεί τον Θεό να μας λυτρώσει από αιφνίδιο θάνατο, ώστε να προλάβουμε να ετοιμαστούμε για την άλλη ζωή. 

     Δυστυχώς πολύ λίγοι Χριστιανοί πιστεύουν ότι η ζωή δεν τελειώνει σ’ αυτό τον κόσμο αλλά συνεχίζεται αιώνια μετά τον επίγειο θάνατό μας. 

      Το Ευαγγέλιο μιλάει συνέχεια για την άλλη, την αιώνια ζωή. 

    Στο Ευαγγέλιο της κρίσεως φαίνεται καθαρά ότι όλοι μας θα βρεθούμε μια μέρα στο δικαστήριο του ουρανού, εκεί που ο Θεός θα δικάσει τον καθένα ανάλογα με τα έργα του, με το αν έκανε καλά ή κακά σ’ αυτή τη ζωή. Ο Απ. Παύλος πίστευε ακράδαντα στην άλλη ζωή, γι’ αυτό χαρακτηριστικά έγραφε "εμοί το ζειν Χριστός και το αποθανείν κέρδος", για μένα η ζωή είναι να ζω όπως θέλει και όπως παραγγέλει ο Κύριος Ιησούς Χριστός,  αλλά  και  να  πεθάνω  είναι  κέρδος,   διότι  θα βρεθώ   σύντομα  κοντά  στον  Σωτήρα  μου, τον   Ιησού Χριστό. 

    Εκεί, στην άλλη ζωή τι πρέπει άραγε να έχει κανείς για να πάει σε ένα τόπο να αναπαυθεί και όχι να βασανίζεται αιώνια;

     Όταν  ένας  νέος άνθρωπος  ζήτησε  από  τον Ιησού Χριστό να του πει το μυστικό ώστε να κερδίσει τη Βασιλεία του Θεού, να είναι ευτυχισμένος στην άλλη ζωή, ο Χριστός μας δεν του ζήτησε δύσκολα και ακατόρθωτα πράγματα.

     Του είπε δηλαδή ότι πρέπει να αγαπήσει με όλη του την καρδιά τον Θεό και παράλληλα τον συνάνθρωπό του, διότι όπως είπε στις δύο αυτές εντολές βασίζεται ο Νόμος και οι Προφήτες, το Ευαγγέλιο. 

    "Τούτο ποίει και ζήση" του είπε. Αυτά να κάνεις και να είσαι βέβαιος ότι θα κερδίσεις την αιώνια ζωή, τον Παράδεισο. Όμως τι σημαίνει αγαπώ τον Θεό; "Ούτως εστίν ο αγαπών με", είπε ο Χριστός μας, "ο ποιών το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς", δηλαδή με αγαπά αληθινά, πραγματικά αυτός που προσπαθεί στη ζωή του να κάνει αυτό που θέλει ο Θεός.

     Το πρώτο λοιπόν εφόδιο για την άλλη ζωή είναι η αγάπη μας για τον Πλάστη και Δημιουργό μας Θεό. Και το δεύτερο εφόδιο, το πιο δυνατό, είναι η αγάπη μας για τον συνάνθρωπό μας. 

     Όταν  βρεθούμε  μπροστά στο δικαστήριο του ουρανού, ο Θεός θα μας κρίνει από το πόσο αγαπήσαμε το συνάνθρωπό μας, όχι με λόγια, αλλά στην πράξη με τα έργα μας. "Πείνασα, δίψασα, πόνεσα, είχα ανάγκη και μου συμπαρασταθήκατε". Και όταν οι υπόδικοι θα ρωτήσουν πότε έγιναν αυτά, διότι δεν θυμούνται να ευεργέτησαν τον Θεό, αυτός θα τους απαντήσει πως ότι έκαναν για τους   συνανθρώπους  τους   που  είχαν  την ανάγκη   τους  το έκαναν  στον   ίδιο.  Τάισες, πότισες, συμπόνεσες τον συνάνθρωπό σου; , αυτό είναι σαν να το έκανες στον ίδιο τον Ιησού Χριστό. Και θα βγει η απόφαση να προχωρήσουν οι άνθρωποι της αγάπης στη Βασιλεία του Θεού, τη βασιλεία της αγάπης, ενώ αντίθετα οι άλλοι, οι άπονοι, άστοργοι και αφιλόξενοι θα διωχθούν για την αιώνια καταδίκη και τιμωρία τους. Ο Χριστιανός λοιπόν που πιστεύει στον Θεό, στην αιώνια ζωή, προσπαθεί, όσο ο Θεός τον αφήνει σ’ αυτή τη ζωή να ζει όπως θέλει ο Θεός. Προσεύχεται, εξομολογείται και, το σπουδαιότερο, κοινωνεί τα Άχραντα Μυστήρια, ενώνεται με τον λυτρωτή μας Ιησού Χριστό και όταν ο Θεός τον καλέσει πηγαίνει έτοιμος και έχει να δείξει στον Θεό τα έργα της αγάπης του.

      Με τέτοια προετοιμασία ασφαλώς μας περιμένει ο Παράδεισος, η αιώνια χαρά και ευτυχία.

      O μακαριστός παπα Κώστας,  με τον άγιο βίο του, κατέκτησε επαξίως τον Παράδεισο και τώρα πια κάθεται στα Δεξιά του Θρόνου της Δόξης!

Αιωνία του η μνήμη, να έχουμε την ευχή του!! 

Μεγάλη Εβδομάδα και Λαμπριά στον Ι.Ν.Υ.Θ. Οδηγήτριας Πέλεκα με υπέροχα ακούσματα Κερκυραϊκής ψαλτικής !!

   Με μεγάλη χαρά βρήκαμε προ ημερών στο youtube αρκετά βίντεο  με ύμνους από τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Λαμπριά σε Κερκυραϊκή ψαλτική. Πρόκειται για ηχογραφήσεις από τις Ακολουθίες των ημερών στον Ιερό Ναό Υ.Θ. Οδηγήτριας στον Πέλεκα, στις οποίες ψάλλουν οι ιεροψάλτες του Ναού με πρωτοψάλτες τους κυρίους Σπύρο Μέξα και Στέφανο Κονισπολιάτη.

   Ζητήσαμε αμέσως την άδεια από τον αγαπητό φίλο κ. Δημήτρη Αρβανίτη, διαχειριστή του καναλιού που τα ανέβασε, και τα μεταφορτώσαμε και στο κανάλι της Κερκυραϊκής ψαλτικής ώστε να μπορέσουμε να σας τα παρουσιάσουμε κι εδώ!

Κυριακή των Βαΐων

 

 

Μεγάλη Δευτέρα

Μεγάλη Τρίτη

Μεγάλη Τετάρτη

Μεγάλη Πέμπτη

Μεγάλη Παρασκευή

Μεγάλο Σάββατο

Κυριακή του Πάσχα

Δευτέρα του Πάσχα