Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Εκδήλωση αφιερωμένη στο μακαριστό Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Μαξιμιλιανό (1913-1996)


     Τη  Δευτέρα 8-4-2013, η Ιερά Μητρόπολή μας πραγματοποίησε στο πνευματικό της κέντρο μια όμορφη εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του μακαριστού παπα Γιώργη Μαξιμιλιανού.
     Ο μακαριστός παπα Γιώργης υπήρξε άριστος γνώστης της Κερκυραϊκής μας ψαλτικής και μάλιστα επί εφημερίας του, στον Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων, οι περισσότερες  Ακολουθίες γίνονταν στη ντόπια ψαλτική. Τότε εκεί έψαλλε και ο περίφημος Κερκυραίος ιεροψάλτης αείμνηστος Θεόδωρος Μωραΐτης.

(Δείτε εδώ : http://www.youtube.com/watch?v=Zgspx1hkWI0&list=TLKsRV1dZSij8  ένα συγκινητικό βίντεο - αφιέρωμα)


ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΜΑΞΙΜΙΛΙΑΝΟΣ
ομιλία του Πρωτοπρεσβυτέρου Αθανασίου Κοκκινόπουλου


    Ανάμεσα  στη χωρία  των μεγάλων ιερατικών μορφών, που λάμπρυναν την Εκκλησία του Χριστού και τίμησαν τον Ορθόδοξο Κλήρο της Κέρκυρας, περίοπτη θέση έχει επαξίως και ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μαξιμιλιανός. 
      Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το έτος 1913 από γονείς ευσεβείς, τον Πέτρο και την Ελένη. Η μακαρίτισσα μητέρα του Ελένη μεταφύτευσε εις αυτόν τα νάματα της αμωμήτου πίστεως της τροφού Εκκλησίας. Περιεβλήθη εκ νεότητός του το τιμημένο ράσο ως Αναγνώστης το έτος 1927 από τον Μητροπολίτη Κερκύρας και μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα. Τόση ήταν η αγάπη του προς το ιερατικόν περίβλημα ώστε δεν το αποχωρίστηκε ούτε και κατά την ώρα του μυστηρίου του γάμου του. Το έτος 1930 διορίσθη υπάλληλος εις τα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως. Ο π. Γεώργιος, αφού τελείωσε το Γυμνάσιο Κερκύρας, στη συνέχεια φοίτησε στην Προπαρασκευαστική Ιερατική σχολή Κερκύρας απ’ όπου απεφοίτησε την 21ην Ιουλίου 1937 με βαθμό «λίαν καλώς». 
      Την  15η  Αυγούστου 1937  νυμφεύεται την  Μαρία  Πηγή εκ του χωρίου Άφρα Κερκύρας, ανιψιά του Γέροντός του μακαριστού Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Υ. Θ. Πλατυτέρας Αρχιμ. Ανανία Πηγή. Από το γάμο αυτό απέκτησαν τρεις κόρες την Ελένη, την Γεωργία και την Σοφία. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1937 στον αγαπημένο του Ναό των Αγίων Πάντων χειροτονείται Διάκονος από τον Μητροπολίτη Κερκύρας και Παξών Αλέξανδρο όπου διορίζεται διάκονος εις αυτόν. Την 19η Νοεμβρίου 1938, αν και δεν ήθελε να αποχωριστεί τον αγαπημένο του Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων, έκανε υπακοή στην επιθυμία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αλεξάνδρου και μετετέθη εις το Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Θαυματουργού Σπυρίδωνος όπου και παραμένει μέχρι την 5η Απριλίου 1942, ημέρα που χειροτονείται Πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Αλέξανδρο και διορίζεται εφημέριος στον Ιστορικό Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων, όπου εφημέρευσε επάξια μέχρι το Νοέμβριο του 1972, όταν λόγοι υγείας τον υποχρέωσαν να παραιτηθεί από τα διοικητικά εφημεριακά του καθήκοντα, παραμένων ως απλός λευίτης στον αγαπημένο του Ιερό Ναό. Αν και συνταξιούχος παρέμεινε στη Διοίκηση της Ιεράς Μητροπόλεως ως γραμματεύς έως το έτος 1986.
     Ο Μητροπολίτης Κερκύρας και Παξών Μεθόδιος για την ευδόκιμη και καρποφόρα υπηρεσία του στην Εκκλησία και στη Διοίκηση της Ιεράς Μητροπόλεως την 19η Ιουνίου 1965 στον εορτάζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων του απένειμε το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου. 
      Χαρισματικός κληρικός ο π. Γεώργιος ετάχθη ολόψυχα στη διακονία του Χριστού και της Εκκλησίας Του, τόσο στο Ναό των Αγίων Πάντων -την αγαπημένη του Εκκλησία- όπως έλεγε αλλά και όπως τον ζήσαμε εμείς τα πνευματικά του παιδιά, όσο και από τα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως την οποία υπηρέτησε για 60 και πλέον έτη. 
    Την 24ην Μαρτίου 1991 ο Μητροπολίτης Κερκύρας Τιμόθεος, στα πλαίσια της εβδομάδος Ιερατικών κλίσεων σε ειδική τελετή, τίμησε τον π. Γεώργιο για τις υπηρεσίες που προσέφερε στην Εκκλησία και την κοινωνία της Κέρκυρας. 
     Ο π. Γεώργιος υπήρξε πράος, ευγενής, καλοσυνάτος, ανιδιοτελής συνετός και ακούραστος εργάτης του αμπελώνα του Κυρίου και ανάλωσε τον βίο του μέσα σε μια διαρκεί θυσία και προσφορά. Ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα μίμησης και θαυμασμού. Ουδέποτε αρνήθηκε την πνευματική και υλική του συνδρομή στους έχοντες ανάγκη. Πολλοί χριστιανοί βρήκαν ανάπαυση στο πετραχήλι του μέχρι και τα βαθιά του γεράματα και εξ’ αυτών μερικοί από τα πνευματικά του παιδιά είναι σήμερα κληρικοί και υπηρετούν την Εκκλησία έχοντας ως πρότυπό τους το μακαριστό Γέροντά τους.
      Ευτύχησα  και εγώ  να τον ζήσω  από  τα  παιδικά μου χρόνια όταν ο μακαριστός αγόγγυστα σήκωσε το φορτίο της πνευματικής μου καθοδήγησης και με αγάπη κατηύθυνε τα διαβήματα μου προς το ιερό θυσιαστήριο. Οι πατρικές του συμβουλές υποδείξεις, κατευθύνσεις και νουθεσίες αποτελούν πολύτιμο ωροδείκτη στην πορεία της ζωής μου. 

    Πρότυπο Λειτουργού, αγόγγυστος Καλός Σαμαρείτης στους αδυνάτους, ακριβής περί την πίστη και τη λατρεία της Εκκλησίας, καλοκάγαθος ποιμήν, ιλαρός στην όψη και περικοσμημένος με τα χαρίσματα της πραότητος, της καλοσύνης και της επιείκιας, αποτελούσε πρότυπον ιερέως, εμπνέων τον σεβασμό και την κατάνυξη.
      Αυτός με ενουθέτησε πατρικά, με εγαλούχησε πνευματικά και μου μετέδωσε τον φόβο Θεού και ενστάλαξε μέσα στην ψυχή μου τον πόθο για την ιερωσύνη. Κοντά του μαθήτευσα την ιεράν επιστήμη της καρδιάς, καθώς ο ίδιος φλεγόταν από τον ιερό πόθο για κάθε υψηλό και πνευματικό. Η πνευματική του καλλιέργεια τον προίκισε με σπάνια χαρίσματα, μεταξύ των οποίων και τα περισπούδαστα διοικητικά προσόντα του, τα οποία εξετιμήθησαν δεόντως από τους μακαριστούς Μητροπολίτες Αθηναγόρα, Αλέξανδρο, Μεθόδιο, Πολύκαρπο και Τιμόθεο, οι οποίοι στο πρόσωπό του διέκριναν τον πολύτιμο, τον απλοϊκό, τον ταπεινό και συνετό συνεργάτη που επίλυε τα προβλήματα και ανάπαυε τους ανθρώπους. 

    Εκτός από την πνευματική πατρότητα του οφείλω και την ανάδειξή μου σε συνεργάτη εν Κυρίω στο Μητροπολιτικό Γραφείο, στο οποίο ο Θεός μου επεφύλαξε να υπηρετήσω διδασκόμενος από το παράδειγμα του π. Γεωργίου, από διάφορες υπεύθυνες διοικητικές θέσεις διακονίας την Ιερά Μητρόπολή μας. 
      Ο πράγματι χαρισματικός αυτός κληρικός έφυγε για την θριαμβεύουσα εκκλησία το 1996 πλήρης ημερών με απλό, απέριττο και αθόρυβο τρόπο, όπως απέριττη και μεστή αγάπης υπήρξε ολόκληρη η ζωή του. 
   Τέτοια φωτεινά αναστήματα αν δεν σπανίζουν, πάντως αργούν να εμφανισθούν στο στερέωμα της Εκκλησίας. Ο παπά Γιώργης είχε θυσιαστικό πνεύμα και έζησε ΄΄εν οσιότητι΄΄, γι’ αυτό και η συνείδηση του λαού τον θεωρεί εκλεκτό του Θεού. 
     Εμείς  οφείλουμε  να τον θυμόμαστε,  να εμπνεόμαστε απ’ αυτόν και μαζί με τις προσευχές μας για τη σωτηρία της ψυχής του, να ζητούμε και εκείνου τις προσευχές υπέρ ημών προς ΄΄τον Άκρον Αρχιερέα΄΄, καθώς ευρίσκεται πλέον στο υπερουράνιο Θυσιαστήριο και φέρων την ιερατική στολή, την οποία τόσο κόσμησε κατά την οσιακή βιωτή του, ιερουργεί ακαταπαύστως μετά των αγίων αγγέλων.
       Είθε ο Θεός να τον αναπαύει εν χώρα ζώντων και δικαίων, η μνήμη του να είναι αιωνία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου